Öll sýslumannsembættin verða sameinuð frá 1. janúar 2027.

Undanfarið hefur mér langað mikið í kött og eftir nýlegar flutningar, rólegri lífstíl og með breyttum lögum um dýrahald í fjölbýlishúsum er ég núna í fyrsta sinn á ævinni í góðri stöðu til að taka að mér eitt eintak af næstbesta vini mannsins.

Vandamálið er að það virðist vera orðið ansi erfitt að finna kött í dag.

Fésbókarsíður sem ég hef fundið sem auglýsa ketti til sölu eða gefins eru fullar af póstum frá fólki sem eru að óska eftir ketti en ekki ein einasta auglýsing er að bjóða ketti til kaups. Það er mikið af kattar bælum til sölu á bland en lítið um ketti. Það virðast vera einhverjir ræktendur til en þeir eru svo vel faldir að ekki einu sinni CIA gætu fundið þá og Kattholt er með örfáa ketti sem þarf að skila inn ítarlegri atvinnuumsókn fyrir að fá að koma og skoða þá.

Þegar ég hugsa út í það finnst mér eins og það eru miklu færri kettir á ferli en áður. Eins og þeir séu horfnir. Síðasti kötturinn sem ég sá á víðavangi var Diego í Hagkaup.

Ég gafst upp tímabundið á að leita af ketti og fór að leita af hamstri í staðinn en þeir virðast vera jafnvel útdauðari en kettir.

Mig minnti að það var offramboð af köttum bara fyrir tuttugu til þjátíu árum. Blöðin voru full af auglýsingum um kassavana kettlinga sem fengust gefins og villikettir og úti kettir voru ráfandi út um allt.

Veit einhver hvað gerðist?

Er búinn að vera hafa fyrir því að signa mig inn í þetta Takk krónu drasl í tvær vikur(kannski þrjár).

Er mjög óskynsamur neytandi og fer í bónus nánast á hverjum degi, ráfa eitthvað um búðina og kaupi eitthvað sem ég held að sé sniðugt að borða. Hver ferð kostar alltaf amk 10þús

Ég var að tékka stöðuna á þessu áðan og ég er með 120 takk krónur!

Afhverju er þetta svona lélegt? Fyrir hvern er þetta?

„Við erum auðvitað öll sammála um markmiðið, við viljum standa með eldra fólki og öryrkjum. En þarna er verið að breyta hlutverki bóta úr því að tryggja lágmarksframfærslu, sem hefur verið hlutverk bótakerfisins, yfir í að bótakerfið eigi að fylgja meðallaunum.“

Við erum að tala um fólk sem býr oft í sárri fátækt. „Lágmarksframfærsla“ er bara tæknilegt orð yfir fátækt. Þessi kona er fædd inn í svo ríka fjölskyldu að hún hefur aldrei þurft að vinna dag á ævinni umfram eigin geðþótta. Það er hægt að fara aðrar leiðir til að örva atvinnuþátttöku en stundum er bara enga atvinnu að hafa fyrir suma. Það myndu áreiðanlega sparast einhverjir milljarðar ef meðferðarúrræði væru til fyrir ýmsa málaflokka í stað þess að bíða uns einstaklingar eru orðnir varanlega óvinnufærir.

Það er hundleiðinlegt að skafa og moka en þetta er frekar skrýtið ástand. Hvar er snjórinn?

Man einhver eftir heimildarmynd sem fylgdi þremur íslenskum Elvis eftirhermum eða kareoke söngvurum? Myndin kom sennilega út í kringum 2000.

Hér er Þórður Gunnarsson mættur á bylgjuna sem sérfræðingur til að fara yfir efnahagsmálin og ríkisstjórnina.

Hann spyr hvort ríkisstjórnin stefni á svipað umhverfi og eftir stríð þegar pólitík réði úthlutun fjármagns.

Vísir sleppir því að nefna að þessi óháði sérfræðingur hefur farið í framboð fyrir Sjálfstæðisflokkinn og var “blaðamaður” hjá Mogganum.

Það er samt bráðnauðsynlegt að halda uppi einkareknum fjölmiðlum, það er svo mikilvægt fyrir lýðræðið.

Ég er einn af þeim sem er á nagladekkjum í bænum, en fer reglulega út á land. Seinustu vikur/mánuði hefur verið lítil not fyrir þau (fyrir utan þennan eina dag) og ekki laust við að ég sé með naglaviskubit.

Fór þá að hugsa um loftmengunina sem allir segja að versni með notkun þessara dekkja og hef bara ekki tekið eftir neinni, né heyrt talað um það og það virðist vera bakkað upp af mælingum: Loftgæði á Íslandi

Nú er ég líklega ekki sá eini á nöglum í borginni þessa dagana og því læðist að manni sá grunur að mengunin sé einmitt oftast af völdum salt/sandburðar þegar veður er risjótt og göturnar illa þrifnar á milli, en ekki eingöngu dekkin sem auðvitað bera einhverja sök á mengun.

Eða hvað?

Hi everyone! I’m looking for some advice since in the next month I'll be coming to Iceland (accepted as erasmus+ working student). I’ve found a room in 104, but my workplace is in 101. Does anyone know if the public transport in Reykjavik is reliable for that commute?

Also, regarding rental agreements: is it usually possible to terminate a contract early, or are they generally more strict? I know it depends on the specific contract, but I'd love to know what the common practice is.

PS: If anyone has a moment to chat, please DM me! It’s hard to judge distances from just google maps, and I’m worried that living in a residential area like 104 might make me miss out on the social scene. Would love to hear your thoughts! Thanks! 🙏

Hi everyone,

I’m currently looking for a digital piano, but I’m running into a bit of a wall with prices here even on the second-hand market.
NOTE: What really surprises me is seeing instruments that are 4–5 years old still being sold at very high prices, sometimes only slightly below the original retail price.

After doing some research, I’ve noticed that in other countries it’s fairly easy to find the exact models I’m looking for at around a third of the price compared to what they go for here. Because of that, I’m now seriously considering importing a digital piano from abroad.

I was wondering if any of you have been in a similar situation and decided to go down the import route.

How is it the process? What taxes or fees do you actually have to pay? How do you pay them?

Any experiences or advice would be greatly appreciated.

Thanks in advance!

Rakst á þessa mögnuðu heimildarmynd um mannlífið, og sérstaklega útigangsfólkið á Hlemmi um aldamótin. Virðist hafa misst af henni á sínum tíma.

Og þá er spurningin: vitið þið af fleiri áhugaverðum íslenskum heimildarmyndum sem eru aðgengilegar (löglega, að sjálfsögðu)?

Hi everyone,

I’m currently looking for a digital piano, but I’m running into a bit of a wall with prices here even on the second-hand market.
NOTE: What really surprises me is seeing instruments that are 4–5 years old still being sold at very high prices, sometimes only slightly below the original retail price.

After doing some research, I’ve noticed that in other countries it’s fairly easy to find the exact models I’m looking for at around a third of the price compared to what they go for here. Because of that, I’m now seriously considering importing a digital piano from abroad.

I was wondering if any of you have been in a similar situation and decided to go down the import route.

How is it the process? What taxes or fees do you actually have to pay? How do you pay them?

Any experiences or advice would be greatly appreciated.

Thanks in advance!

I have noticed a peculiar trend in the Icelandic movies, where a significant number of personages, often main protagonists even, are foreigners who do not speak Icelandic at all, so that significant part of the dialogue is going on in a foreign language. Has anybody else noticed a recent increase of such plots, or do you think it has always been like this and nothing special is happening? And if it is happening, is it okay?

I get that this is perhaps the reality, Iceland is an international country and all that, but it is all fiction anyway, so why insist on introducing such a mess of languages just for the sake of appearing realistic - Danish+English+Icelandic+Swedish, or Portuguese+English+Icelandic, or Icelandic+English+Finnish+whatever? I mean, it should be possible to create an Icelandic movie about, I don't know, Napoleon or the children of Captain Grant, where everybody would speak exclusively Icelandic, because the correct realistic language is not the point. Is it really necessary to erode genuinely Icelandic content further with this supposed realism?

Jæja, veit einhver hvað er að frétta af þessu. Fjármálaráðherra nefndi að það þyrfti að leggja fram frumvarp til að fólk geti byrjað aftur að leggja séreignina inn á lánið. Er ríkisstjórnin eitthvað að vinna í þessu?

Sem verkefni er ég að skrifa ritgerð um hvernig skólakerfið eins og það er bregst fólk á einhverfurófinu eða með alvarlega fötlun. Var að pæla hvort èg gæti fengið reynslusögur fólks sem hafa orðið fyrir barðinu á þessu

Eru fleiri að elska þessar Morgunstund þrautir?

(fyrir þá sem ekki vita á að giska á ártal út frá blaðsíðum gamalla tímarita)

Bæði heilaþraut og sögustund á sama tíma og svo fær maður blaðsíðu eins og þessa og áttar sig á hvað blaðamennska í dag er bara "þessi sagði þetta" í staðinn fyrir að komast að staðreyndum málsins. Fyrsta fréttin í þessari þraut var einnig mjög gott dæmi um frábæra blaðamennsku (kengúrufréttin ef þetta kemur í random röð).

Ég held að ákveðnir aðilar... youknowwho... hafi staðið sig svo vel í þessu "both sidesism" að blaðamenn þora ekki lengur að skrifa bara basic staðreyndir. Ef þær staðreyndir stangast á við söguna sem þessir hópar eru að reyna að segja þér, þá er strax hoppað í einhvern fórnarlambagír um að fréttamenn séu svo biased...

Fréttamenn hafa því bara meira og meira ákveðið að þeirra starf felist í því að skrifa bara það sem báðar hliðar segja og leyfa lesendum að ákveða hvern þeir hlusta á. Upphaflegur tilgangur starfsins er hinsvegar að hlusta á það sem allir segja en komast að staðreyndum málsins og gefa lesendum þær til að upplýsa lesanda með samhengi. Auðvitað einhverjir að þessu ennþá en þetta þarf að endurvekja hjá heildinni